Ondanks het vele werk toch nog eens een blogje. GeoSporten is lastig. Misschien momenteel nog niet erg fysiek, maar toch. Voor het P&O-project van computerwetenschappen zijn we momenteel bezig met de implementatie van onze site. We hebben een deadline die iedere week dreigender wordt, want op 12 december is het zover: de demonstratiedag. Iedereen is uitgenodigd om naar alle projectjes te komen kijken, maar natuurlijk vooral naar dat van mijn team, CWB4.
Na veel gesukkel op het ontwerp zijn we een tweetal weken geleden eindelijk kunnen beginnen serieus programmeren. Nu is het een kwestie van tijd. In de vorige teamzitting hebben we alles een eerste keer kunnen linken en gegevens opvragen uit de database vanop een website. Dinsdag proberen we het eerste van onze echte systemen op poten te zetten. Er is een lichtje aan het einde van de tunnel, maar het is nog ver, heel ver weg.
Maar ondertussen staat de wereld niet stil natuurlijk. Nu ja, de regeringsvorming quasi wel, maar is dan ook één van de weinige dingen. Vrijdag is de definitieve deadline voor de studiekeuze. Waarschijnlijk wordt het Elektrotechniek – Werktuigkunde. Om ons een beetje te helpen, of net meer te doen twijfelen, waren er vorige week woensdag bedrijfsbezoeken gepland. Ik stapte de bus op voor een kort ritje richting ASCO in Zaventem.
ASCO maakt vliegtuigonderdelen. Niet zomaar alles maar voornamelijk de heel precieze en heel sterke onderdelen. Het systeem dat de vorm van de vleugels verandert bij opstijgen en landen bijvoorbeeld, of de ophanging van de motors aan de vleugels. In supersterk staal of in titanium. Om te mogen leveren aan de luchtvaartbedrijven moeten ze voldoen aan heel strenge kwaliteitseisen. Onderstaand prentje is het druipneus-systeem aan de voorkant van de vleugels van de A380.
We begonnen met een paar presentaties van en vragensessies met verschillende ingenieurs binnen ASCO. Zowel het meer technische werk als de management-kant van de zaak kwamen aan bod, en natuurlijk ook de overstap tussen de twee. Na de broodjeslunch maakten we een tour doorheen de assemblage- en productiehallen, langs de freesmachines, verfinstallaties, montage en kwaliteitsinspectie bijvoorbeeld.
Wat mij vooral opviel was de constante nadruk op kwaliteit. Alles moest heel precies in orde zijn, zoals hun slogan ‘Precision is our passion‘ zegt. Het bezoek was een heel leerrijke kennismaking met de ‘echte wereld’, zeg maar. Maar dat is alles. Eerst nog wat passie voor precisie in onze database-connector steken… Tot de volgende!
Allez man, toch geen CW? Ik had gedacht da je vorig jaar iets in die richting zei. Mja met ESAT-Mech heb je wel de meeste opties voor de master.
Ik ga voor ESAT – CW
Ja, waarschijnlijk geen CW inderdaad, de twijfel zit er nog altijd wel een beetje in. ESAT is zowieso hoofdrichting, maar voor de nevenrichting is het een moeilijke keuze. Tot een paar maanden geleden dacht ik ook aan CW, maar dat is een beetje veranderd.
Ik denk vooral het volgende: ik ben niet van plan om ooit de master CW te doen, maar misschien wil ik in mijn meest waarschijnlijke master Elektrotechniek wel een paar keuzevakken van Lucht- en Ruimtevaart nemen (of gewoon de master L&Ruimtevaart doen, dat kan ook nog). Dan heb je de vakken uit de nevenrichting mechanica nodig als voorkennis. En de vakken uit nevenrichting CW spreken mij nu ook weer niet zo aan… Als ik de nodige dingen wil weten over gegevensbanken en objectgeorienteerd programmeren en zo kijk ik wel op het internet, denk ik zo. Dat is waarschijnlijk serieus overdreven, maar toch.
Anyway, iedereen het zijne / het hare. En leve elektrotechniek natuurlijk.
Ja die vakken van CW zijn ni zo ideaal. Had liever vb Netwerken ofzo gehad van CW, mja. Aangezien we toch een nevenrichting moeten kiezen, ligt CW me het best denk ik.
Ik denk momenteel vooral aan telecommunicatie als master.
[...] Dat heeft voornamelijk te maken met tijdsgebrek. Op de eerste plaats door P&O. GeoSport (zie vorige post voor details) is af geraakt (of beter, alles wat we er uiteindelijk in gewild hadden werkt [...]