Als er problemen zijn binnen een team, een groep, een raad van bestuur of een regering is het altijd wel eens aangewezen om een stapje terug te zetten en het geheel eens vanop een afstand te bekijken. Sommige mensen gaan hierin heel ver. Een gemiddelde 350 km hoog bijvoorbeeld.
Het zal u misschien verbazen, maar daar vanboven kan je mooie fotootjes nemen. Nodig: een kanon van een camera, even tien minuutjes vrije tijd, en wat gereedschap om een gemiddelde snelheid van ongeveer 7 kilometer per seconde ietwat te compenseren (een oud statief, een boor en wat vijzen bijvoorbeeld).
Dat is wat astronaut Don Pettit, samen met zijn twee collega’s, deed in het Internationale Ruimtestation toen hij daar als lid van Expedition 6 verbleef van november 2002 tot mei 2003. Het ingenieuze systeem neemt pareltjes van foto’s van onze planeet. Zo ook onderstaand beeld van Belgium by night. Merk op: we hebben af en toe blijkbaar toch eens een heldere nacht (want anders stonden niet Antwerpen en Brussel op de foto, maar een dik wolkendek), maar veel sterren zie je dan niet.
Ook de lichtvervuiling in België valt heel sterk op. Vlaanderen ziet eruit als één groot spinnenweb, terwijl er tussen de Nederlandse stadskernen amper lijntjes te bespeuren vallen. Ruimtelijke ordening heet dat. Niet dat het daardoor in Nederland altijd zo gezellig is, en veel sterren zien ze daar ook niet.
Een tip voor de leiders van ons land: zet eens een avond de wegverlichting uit. Vergeet even de verkeersongevallen en elektriciteitsproblemen (sorry ELIA), want wat is er leuker dan samen mijmeren over de melkweg. Het zal misschien meer opleveren dan analoge conversaties over de toekomst van dit dichtbevolkt lapje grond. Maar dat het in het Frans te doen zal zijn, zal niemand verbazen.
‘Green Aircraft Design’, dat is de titel van een lezing die volgende donderdag 9 oktober doorgaat in lokaal 200S 00.03 op de campus in Heverlee. Ivan Becuwe van de KHBO komt er ons wat meer vertellen over de delicate link tussen luchtvaart en milieu. Kom gerust eens luisteren om 20h, iedereen is welkom en er is een gratis receptie achteraf!
De lezing wordt georganiseerd door EUROAVIA Leuven – Brussel, een vereniging van studenten die geïnteresseerd zijn in lucht- en ruimtevaart. Ik ben al twee jaar lid, en sinds dit jaar zit ik ook in het bestuur (als webmaster en redacteur). Wij organiseren lezingen en bezoeken aan bedrijven, militaire basissen,… Meer info over ons vind je op onze pas vernieuwde website.
Vorige nacht bleef ik wat langer op dan normaal. Maar met een goeie reden (vond ik toch). SpaceX, het bedrijf opgericht door Elon Musk (medeoprichter van onder andere PayPal), deed zijn vierde poging om zijn Falcon I raket in een baan rond de aarde te krijgen. En na de foutjes van de eerste drie lanceringen was dit een van begin tot einde perfecte countdown.
Velen noemen dit niet minder dan historisch. Een bedrijf heeft, zonder een dollar belastingsgeld, een satelliet-dummy in een baan gelanceerd die net iets hoger is dan die van het ISS. Maar het beste moet nog komen. SpaceX werkt aan een grote broer, de Falcon 9, die negen van dezelfde motoren gebruikt om een grote massa de ruimte in te sturen. Met wat steun van NASA (onder het Commercial Orbital Transportation Services – COTS programma) ontwikkelen ze ook hun Dragon capsule, die ook mensen naar de ruimte zal kunnen brengen, onder andere naar het ISS nadat de Space Shuttle uit dienst is genomen. Dit alles tegen een kost die op zijn minst een grootte-orde lager ligt dan huidige lanceerraketten, wat voor veel bedrijven de instapkost van ruimtevaart drastisch naar beneden haalt. De toekomst van commerciële ruimtevaart heeft vannacht meer dan zomaar een boost gekregen…
Zo, dat was lang geleden. Het academiejaar staat weer op de rails na een mooie vakantie, druk gevuld met mijn vakantiejob bij Metris in Leuven en met reizen naar Wales en Engeland en naar Malta. Maar de laatste week van augustus ben ik ook nog de grens over geweest, voor een weekje van lezingen en bezoeken bij ESTEC, de grootste vestiging en het ingenieurscentrum van ESA, het Europese Ruimtevaartagentschap.
Meer dan 60 studenten van over heel Europa kwamen naar Noordwijk, in Nederland, voor de eerste ESA Student Training Workshop, rond het prachtig nietzeggende thema ‘Space Systems Engineering en Technology’. Ik leerde er heel veel bij, rond hoe satellieten werken, hoe een ruimtevaartproject werkt en hoe ESA werkt. En natuurlijk was het een unieke gelegenheid om mensen te leren kennen, ons te amuseren en van dat heerlijke Hollandse bier te proeven…
Meer over de workshop kan je hier lezen, in een artikel dat normaal nog gepubliceerd wordt in een van de volgende Euroavia News edities. Op de ESA website staat ook een kort verslag.
Inderdaad, na twee maanden wordt er hier opnieuw geblogd! Nu de blok, de examens en de reis naar Groot-Brittannië achter de rug zijn, kan je je weer verheugen op wat regelmatiger schrijfsels. Over die blok en examens zal ik kort zijn: ze zijn met succes afgelegd en afgesloten. Drie maanden vakantie voor de boeg dus.
En die drie maanden zijn meteen goed ingezet met een reis. Zoals hier al vermeld, bezochten we Cardiff, Pembrokeshire en Bath. We zijn slechts twee dagen volledig natgeregend geweest, dus dat valt nog wel behoorlijk mee zeker… Cardiff was een leuke stad, hoewel er zoveel niet te doen is. Onze jeugdherberg hier was Riverhouse Backpackers, een van de beste waar we ooit geweest zijn. Vanuit Cardiff zijn we ook nog met de trein naar Caerphilly getrokken, om het imponerende kasteel te bewonderen.
Daarna begon onze ‘Pembrokeshire Highlights’ tour, op maat gemaakt door Sarah van Greenways Holidays. Voorzien van Engels ontbijt, kaarten, wandelschoenen en regenjassen hebben we in vier dagen tijd heel veel mooie plekjes kunnen ontdekken langs de prachtige kust van Pembrokeshire.
Tenslotte namen we nog de trein naar Bath, in Engeland. Een mooi, maar toeristisch stadje. We hebber er ook een rondrit gemaakt naar onder andere het mysterieuze Stonehenge. En dan werd het tijd om opnieuw te vertrekken richting België.
Onze reis was dit jaar opnieuw een meer dan geslaagde ontdekkingstocht van zowel de meer als de minder toeristische streken van een land dat eigenlijk naast de deur ligt, het land waar de mensen links rijden, overal veiligheidscamera’s neerpoten, koppig aan hun ponden blijven vasthouden en beleefd in de rij staan.
Dit vond ik gewoon te goed om te laten passeren. Het heeft niets met mijn persoonlijke voorkeur te maken, maar het filmpje op zich is gewoon hilarisch:
In de laatste week zijn er twee NASA-missies die hebben aangekondigd dat je naam mee de ruimte in kan.
De Lunar Reconnaissance Orbiter wordt normaal op het einde van 2008 gelanceerd, om de maan te ’scouten’ op veilige landingsplaatsen en nuttige materialen. En iedereen die wil, kan zijn naam opgeven op deze pagina (voor 27 juni). De namen komen allemaal te staan op een microchip op het ruimtetuig.
Kepler daarentegen, is een ruimtetelescoop die staat gepland voor lancering in februari 2009. Hij gaat, in een baan rond de zon, planeten zoals de Aarde proberen te vinden in andere sterrenstelsels. Je naam kan mee op een dvd. Kijk hier voor meer info.
De laatste weken ben ik vooral bezig met ruimtevaart en zo, maar aangezien de examens met rasse schreden dichterbij komen, komen er in de volgende weken waarschijnlijk opnieuw minder posts. Veel succes nog voor iedereen die het kan gebruiken!
P.S. Voor wie nog niet doorhad waar de titel vandaan komt, kijk eens hier.
Mijn vorige post hierover kent toch een beetje succes (als je op Google ‘oplossingen broeikaseffect’ ingeeft staat hij op de eerste of tweede pagina, en dat is te zien aan het aantal bezoekers), dus besloot ik om nog maar eens iets over het klimaat te schrijven.
Een aantal weken geleden organiseerde het Leuvense centrum voor Wetenschap, Techniek en Ethiek een uitstekend debat over biobrandstoffen. Tegenwoordig een hot topic, en dat was er ook aan te zien. Stampvol zat het, met vooral studenten en landbouwers. Heel diverse meningen kwamen aan bod, zowel uit het panel als uit het publiek. De presentaties van de panelleden kan je hier vinden.
Mijn mening over die biobrandstoffen is door het debat ook behoorlijk wat veranderd, of liever, scherper gesteld. Wat ik zelf erover denk is ongeveer dit:
De link tussen biobrandstoffen en de gestegen voedselprijzen wordt veel te gemakkelijk gelegd. Er zijn talloze andere oorzaken die, naast biobrandstoffen, meespelen. Ik denk vooral aan de toenemende welvaart – en daardoor vleesconsumptie – van bijvoorbeeld de Chinezen. Meer onderzoek zou hier nuttig kunnen zijn.
We moeten heel voorzichtig zijn met waar en hoe, vooral eerste generatie, biobrandstoffen geteeld worden. Regenwoud of andere natuurgebieden opofferen kan en mag niet. Nochtans is dat wel wat er gebeurt in Brazilië, India en Maleisië. Het probleem is dat er geen directe economische waarde zit in regenwoud of savanne, en ook al zijn de opbrengsten van gewassen geteeld op vroegere wouden miniem, er zijn opbrengsten. Zolang dit niet opgelost is, is het inderdaad immoreel om biobrandstoffen van de eerste generatie te gebruiken laat staan te promoten.
Daartegenover staat het positief effect op de landbouw op andere, meer geschikte plaatsen. In ontwikkelingslanden kan het telen van biobrandstoffen eindelijk een minder negatieve handelsbalans teweeg brengen. Tegelijk kunnen biobrandstoffen de plaatselijke landbouw een broodnodige boost geven om verdere verstedelijking en het vormen van sloppenwijken tegen te gaan.
NGO’s allerhande hebben niet zonder reden jarenlang gepleit voor hogere prijzen voor voedsel op de wereldmarkt. De huidige situatie kan dan ook een kans bieden aan lokale boeren om niet langer verlieslatend te zijn. Het probleem van de verhoogde voedselprijzen ligt voornamelijk bij de distributeurs. Landbouwers, hier en in het Zuiden, zien bijzonder weinig van de prijsstijgingen, behalve wanneer ze zelf voedsel moeten aankopen.
Tweede generatie biobrandstoffen zijn eigenlijk veel beter op quasi alle vlakken, en gebruiken over het algemeen geen grond die voor voedsel kan bedoeld zijn. Daardoor vallen zowel de enkele voordelen als de talrijke nadelen van de eerste generatie weg.
De invloed van biobrandstoffen op het broeikaseffect is misschien minimaal, maarelke druppel fossiele olie die zomaar opgebrand wordt om een paar kilometer verder te rijden is er een te veel. We hebben die olie nodig om kunststoffen en zo van te maken, en natuurlijk is er het gevaar van een ingrijpende klimaatsverandering.
Woensdag verscheen in De Standaard hierover een interview met (dr. ir.) Peter Tom Jones (nog gehad als assistent voor Thermodynamica vorig jaar). Hij zet zijn punten, die grotendeels overeenstemmen met de bovenstaande, goed en wetenschappelijk onderbouwd uiteen. Het volledige interview staat, in pdf en in tekst, op zijn website. Een aanrader!
Bovenstaand interview was ook de voornaamste bron voor enkele feiten die hierboven vermeld worden.
Inderdaad, twee keer bloggen op één dag. Dat is van oktober geleden. Maar dit is een uitzondering: op de Space Elevator Blog, die ik zelf regelmatig lees, is een post verschenen die het artikel van Joris en mezelf over de Space Elevator vermeldt. Het artikel werd gepubliceerd in Euroavia News van december 2007, en staat ook integraal online. Trouwens, als je nog vertalingen zou weten van ‘ruimtelift’ in andere talen dan de twaalf die hier al staan, mag je het altijd laten weten aan Ted Semon, de webmaster van de Space Elevator Blog.
Zo, het is er eindelijk van gekomen. Het heeft meer dan vijf minuutjes politieke moed gekost… Hier of onder ‘projects’ vind je sinds enkele minuutjes geleden een behoorlijk lang document over alles wat je ooit wilde weten over mijn nieuwste project. Ik ben er al van tijdens de blok mee bezig en het is één van de oorzaken van de lagere blogfrequentie van de laatste maanden.
Voor de lange uitleg kan je op de vermelde pagina terecht, maar in het kort komt het hierop neer: het was en is mijn bedoeling om een Mindstorms robot te maken die autonoom een kamer in kaart brengt en het resultaat daarvan laat zien op de computer (in de vorm van een kaart). Dat doe ik met Java in Eclipse, en met behulp van iCommand, een bibliotheek waardoor ik via Bluetooth met de robot kan verbinden en hem dus zo aansturen via de computer. Het project heb ik RoboDaGama gedoopt (ontdekkingsreizigers en zo, maar dat had je al wel door).
Ik heb er al veel tijd in gestoken, maar het is mijn voornemen geweest van zodra ik wist dat ik werktuigkunde als nevenrichting ging doen en geen computerwetenschappen (mijn hoofdrichting is elektrotechniek). Op de eerste plaats voor de uitdaging natuurlijk, maar ook om programmeerervaring op te doen, en ook wel om mijn Engels te trainen (heel het project is in het Engels, ook de beschrijving die je via de link hierboven vindt).
Zo, nu weet je ook weer wat meer waar ik mee bezig ben. Het project is nog niet af, er moeten nog enkele moeilijke dingen gemaakt worden. Maar het begint er toch een beetje ‘deftig’ uit te zien. Als je het zelf eens wil uitproberen kijk je maar eens op de ‘User Guide’ op de RoboDaGama pagina. Het komt erop neer dat je een jar (java archive) bestand moet uitvoeren, en dat gaat normaal gezien even goed op Windows, Mac en Linux.
Tot later voor andere al dan niet interessante verhaaltjes voor het slapengaan.
